น้องปลาดุก~~ ในตลาดยามเช้า
posted on 25 Oct 2009 17:22 by akaru
สวัสดีค่ะ แบบว่าหายไปนานเลยทีเดียว
พอดีช่วงนี้ นอกจากเรียนภาษาแล้ว ก็ติดแร็คอีกแล้วค่ะ ย้ายเซิฟไปเริ่มกันใหม่เพื่อเลี้ยงอินคิวบัสจิงจัง!!! (อยู่เซิฟดีรีบอร์นค่ะ)
ประจวบกับว่า ช่วงอาทิตย์ที่แล้ว ผ่าฟันคุดค่ะ แก้มตุ่ยๆ กินอะไรไม่อร่อย ตอแหลไมไ่ด้ไปพักนึงเลยทีเดียว
และทันที่ที่พอจะหายฟาดได้ทุกประการ คุณพ่อก็เสด็จกลับมาจากต่างประเทศพอดีเลยคร๊า
จากที่ปกตินอนเช้าตื่นบ่าย ตอนนี้ คุณพ่อกลับบ้านมา ปลุกแบบแหกขี้ตา 6โมง 15แม้เสาร์อาทิตย์
ฮืออออ พ่อค่ะะ8โมงก็ด๊ายยยย ให้หนูตื่นมาทำกับข้าวใส่บาตรเลยหรือไงคะพ่อ~~
และ ก็เพราะว่า คุณพ่อท่านปลุกแต่เช้าแบบนี้ ก็เลยได้ฝึกปรือฝีมือทำข้าวทำแกงทุกวันเลยค่ะ
หัวข้อเมื่อวาน พ่อเรอยากกินแกงป่าลูกชิ้นปลากราย เช้านี้ แกอยากกิน ผัดฉ่าปลาดุก กับแกงเลี้ยง
แน่นอนพ่ออยากกิน อีลูกต้องแหกขี้ตาไปช่วยซื้อกับข้าวสิคะ....

แบบว่า โดนปลุคแต่ 6โมง15เหมือนเดิม!!!! พ่อคะตลาดนัดหม่บ้านเรา 6โมงแม่ค้ายังไม่มาเลยค่ะบางเจ้า

และแน่นอนว่าถึงคุณพ่อจะเชี่ยวแค่ไหน อีเรก็ต้องไปเลือกซื้อด้วยอยู่ดีค่ะ แบบว่า พ่อไปคนเดียวทีไร ผักเติมตู้ หมู3ขีดทุกทีเลย แบบเช่น พริกหยวกกะพริกตุ้มใส่พิซซ่า จะเหมาซื้อมาทำไมทีล่ะ3ห่อค่ะ1อาทิตย์ไม่เคยกำจัดหมดซะที
และแล้ว อีเรก็ไปเจอวัสถุดิบที่ใช้ผัดฉ่าวันนี้ค่ะ ปกติเรกะพ่อจะไม่ซื้อปลาดุกเป็นๆที่ใส่ในกะละมังรอโขกหัวขายค่ะ แบบว่า อยากกินแต่ก้กลัวบาป มักกะหาแบบตายแล้วมากกว่า และก็ไปเจออยู่เจ้านึงค่ะ เป็นปลาดุกตัวย่อมๆ นอนนิ่งอยู่อีเรนึกว่าน่าจะตายแล้วแน่นอน

แต่พอจับตอกที่ร้อยปากปลายกขึ้นมาให้แม่ค้า มันดิ้นพะยะค่ะ!!!!!

พอปลาดิ้นแด่วๆ อีเรก้ดิ้นตามปลาสิคะ ปกติกลัวตัวอะไรชักแหน่วๆอยู่ กลายเป็นว่า รีบวางมันลงแล้วมองดูที่อยู่ในกะบะทุกตัว.....มันยังไม่ตายหมดเลยค่ะ มีหายใจพะงาบๆโดนตอกไม้ร้อยเหงือกปลา มองหน้าแบบว่า "อย่าแดรกกกกรูววววว"

และแล้วจากที่มีอยู่ร้อยนึง(พวงล่ะ25บาท) ว่าจะกิน สุดท้ายเลยซื้อ4พวง รีบเผ่นออกจากตลาดไปที่ทะเลสาบองค์พระแถวหน้าบ้านแบบด่วนจี๋เลยค่ะ ตอนแรกก็คุยกะป๊าว่าเอาไงดี แต่ป๊าแกสงสารค่ะ ยังตัวเล็กๆท่าจะเจ็บปากทีเดียวเพราะตอกไม้มันคม มือคนยังบาด ปลาจะเหลือเรอะ!!
พอถึงทะเลสาบที่ปล่อย ป๊าเป็นคนจัดการเอาตอกที่ร้อยออกจากปากแล้วปล่อยตรงแถวที่น้ำมันท่วมขึ้นมาตรงหญ้าน่ะค่ะ (ท่วมมากทีเดียวดีที่ยืนบนขอบทางเดินได้)
ตอนแรกปลามันพอเจอน้ำใหม่มันก็ทำท่ากระดิกหน่อยๆ เหมือนจะตาย พอก็หายใจอยู่นะคะ ซักพักพออุ้มไปลงน้ำลึกกว่าหน่อย มันเริ่มค่อยๆดำหัวลงโปกหางนิดหน่อยค่ะ เห็นป๊าบอกว่า มันพักฟื้นก่อน ปกติปลาดุกปลาช่อน อึดมากทีเดียว
แต่ว่า

มีตัวที่รอดก็มีตัวที่ตายเหมือยกันค่ะ พอป๊าแกะตอกที่ร้อยออกมีอยู่คู่นึง มันได้น้ำ โบกหาง2ทีไหวๆ แล้วก็ ไปเลย ตายซะงั้น อีเรถึงกะแอร๊ยยยยยยย อุส่าห์พามาถึงน้ำ สงสัยจะเจ็บจนทนไม่ไหว
และเพื่อเป็นการใช้ทุกอย่างให้คุ้มค่า
ป๊าเรเลยเอาน้องปลาดุกที่สิ้นใจกลับมาให้อีเรผัดกระเพราซะงั้นแหละค่ะ แกบอกว่า " มันอุส่าห์ตายแล้ว อย่าให้เสียของ ปล่อยมันตายเน่าลอยริมน้ำคนผ่านไปผ่านมาก็หดหู่ สู้เอามากินเสีย รับรู้ในการเสียสละของมัน" เออพ่อค่ะ มันก็ดูดีแต่ว่า เวลาผัดนี้ เห็นปลามันมองหน้า มันจะพาลกินไม่ลงเอานะคะ
แบบว่า จริงๆเรก็ไม่ชอบการกินเจหรอกนะคะ ในอดีตแม่เรแกทำบุญแรงมากกกินเจทีล่ะ3-6 เดือน เด็กประถมที่โดนแม่สั่งกินเจทั่งที่บ้านและโรงเรียนมันรู้สึกแย่ทีเดียว ทำให้เกลียดการโดนบังคับกินมากที่สุด แต่ ถึงไม่กินเจ เราก็เลือกเบียดเบียนสัตว์น้อยหน่อยได้นะคะ สัตว์บางอย่าง มันก็เกิดมาเป็นสัตว์ที่เราใช้ทำอาหาร แต่ พ่อเรพูดมาคำนึงว่า " แล้วใครกำหนดให้มัมาเป็นอาหารล่ะ มันก็รักชีวิตมันนะ อยากกินก็ยอมรับไปแค่นั้นแหละ" เออก็จริงนะ
ดังนั้นถึงพ่อเรจะอยากกินปลาดุกแค่ไหน ถ้าทำได้ก็จะเลือกที่ตายแล้วแทน จริงๆก็รู้ว่า หากไม่ฆ่าตอนนี้ แต่เดี๋ยวก็มีคนซื้อและโดนฆ่าอยู่ดี แต่ว่า เอาน่า เพื่อความสบายใจ อย่าไปฆ่ามันเลยเธอ
ตอนบ่ายเองคุณพ่อแอบกลับไปดูน้องปลาดุกที่เหลือว่าตายไหม เห็นว่าว่ายจากจุดที่ปล่อยลงทะเลสาบไปแล้วล่ะค่ะ อ่าดีจัง ยังไม่อยากได้ปลาดุกผัดพริกแกงเพิ่ม
กลายเป็นกระทู้เหมือนจะมีสาระอีกแล้ว(แต่รุปประกอบไร้สาระมาก!!) ยังไงก็ ขอเล่าสู่กันฟังค่ะ ทำบุญๆกันหน่อยก็ดีน้อ อย่าไปนั้งคิดเลยว่าบุณนี้จะถุกหวยหรือขึ้นสวรรค์ชั้นไหน แต่ขอให้แค่เราสบายใจ ทุกอย่างก็เกินพอค่ะ
รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ~~
edit @ 25 Oct 2009 20:42:15 by akaru
.......ปลาดุก......ปลาช่อน.....
พ่อพี่เองก็เคยซื้อเอาปลาดุกมาปล่อยที่บ้านเหมือนกัน มันอ้วนขึ้นๆ จนยั่วะน้ำลายเข้าทุกวัน
#1 By prema-ja on 2009-10-25 19:13